Medewerkers preventieve woonbegeleiding van CAW Limburg getuigen

Ingediend door sociaal werker op ma, 10/02/2020 - 11:25
hand on glass

Beste minister Beke,

Bij de CAW zijn we 2020 in mineur gestart. De aankondiging van de besparingsmaatregelen eind vorig jaar zijn hard aangekomen en nee, nog lang niet verteerd ... Een warme samenleving. Dat is waar onze nieuwe Vlaamse regering voor wil gaan. Is een warme samenleving niet een samenleving waar alle burgers een plaats moeten kunnen krijgen? Ook de meest kwetsbare onder ons? Is een warme samenleving niet een samenleving waar iemand soms de weg kwijt mag geraken, terug opgepikt kan worden en zijn of haar leven terug op rails kan en mag zetten?

Dit zijn de mensen die bij het CAW komen aankloppen, die hulp en ondersteuning komen vragen, waar er weer kansen gecreëerd worden om opnieuw te kunnen participeren in een warme samenleving.

Als hulpverleners zetten wij ons dagelijks met hart en ziel in voor onze cliënten. Ondanks de toegenomen werkdruk en hoge verwachtingen. Dit alles naast de steeds complexere hulpvragen waarmee we geconfronteerd worden.

Wij zijn hulpverleners bij de dienst preventieve woonbegeleiding van CAW Limburg. Wij zetten ons elke dag in om ervoor te zorgen dat een uithuiszetting van onze cliënten kan vermeden worden. In 2019 hadden we 110 aanmeldingen in Limburg (zowel op de sociale als de private huurmarkt). En we zijn fier om te zeggen dat we er quasi altijd in slaagden om een uithuiszetting te vermijden. Wat zou de kost voor de overheid zijn mochten deze mensen toch op straat komen te staan? Nog maar te zwijgen van de (emotionele) impact die een uithuiszetting met zich meebrengt ...

Onze directie heeft aangekondigd dat er in het kader van de door u aangekondigde besparingen al voorlopige maatregelen worden genomen. O.a. vervangingen (ziekte, tijdskrediet...) gebeuren niet meer automatisch. Voor onze dienst betekent dit dat we geen zekerheid hebben of het tijdskrediet van een collega vanaf april nog vervangen zal worden. Nog meer werkdruk en geen werkzekerheid voor de collega die de vervanging nu doet.

Kostbare hulpverleningstijd moet meer en meer geïnvesteerd worden in registratie. Want meten is weten. Dat is de boodschap. Zeggen de cijfers van ons CAW dan niet voldoende? Spreken deze niet voor zich? We begrijpen niet goed hoe u deze cijfers dan leest? Waar ziet u nog ruimte om deze zware besparingen uit te voeren, zonder dat er in de hulpverlening gesnoeid gaat moeten worden? En laten we eerlijk zijn, met overhead alleen gaat u er niet geraken.

Beste minister Beke, we moeten er dan ook geen tekening bij maken dat dit alles voor erg veel onveiligheid op de werkvloer zorgt. Ga ik nog een job hebben bij ons CAW? Gaat onze dienst nog blijven bestaan? Gaan vervangingen in de toekomst nog kunnen? Gaan we wederom met minder middelen meer moeten doen? Gaan onze cliënten hier opnieuw de dupe van worden?

Het zwaard van Damocles is een feit! Er staat veel op het spel, voor onze cliënten maar ook voor onze collega's. De samenleving zal er alleszins niet warmer door worden, zoveel is zeker...

Groeten, Medewerkers van preventieve woonbegeleiding van Caw Limburg

Vera Hermans, Veerle Aerts, Dagmar Belmans, Mirthe Camps, Nele Hoebrechts, Leen Verbruggen en Nadine Munsters

 

foto: Renato Mu